حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ جَدِّهِ أَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ قَالَكُنْتُ فِي الْوَفْدِ الَّذِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمُوا مِنْ ثَقِيفٍ مِنْ بَنِي مَالِكٍ أَنْزَلَنَا فِي قُبَّةٍ لَهُ فَكَانَ يَخْتَلِفُ إِلَيْنَا بَيْنَ بُيُوتِهِ وَبَيْنَ الْمَسْجِدِ فَإِذَا صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ انْصَرَفَ إِلَيْنَا فَلَا يَبْرَحُ يُحَدِّثُنَا وَيَشْتَكِي قُرَيْشًا وَيَشْتَكِي أَهْلَ مَكَّةَ ثُمَّ يَقُولُ لَا سَوَاءَ كُنَّا بِمَكَّةَ مُسْتَذَلِّينَ أَوْ مُسْتَضْعَفِينَ فَلَمَّا خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ كَانَتْ سِجَالُ الْحَرْبِ عَلَيْنَا وَلَنَا فَمَكَثَ عَنَّا لَيْلَةً لَمْ يَأْتِنَا حَتَّى طَالَ ذَلِكَ عَلَيْنَا بَعْدَ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْنَا مَا أَمْكَثَكَ عَنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ طَرَأَ عَنِّي حِزْبٌ مِنْ الْقُرْآنِ فَأَرَدْتُ أَنْ لَا أَخْرُجَ حَتَّى أَقْضِيَهُ فَسَأَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَصْبَحْنَا قَالَ قُلْنَا كَيْفَ تُحَزِّبُونَ الْقُرْآنَ قَالُوا نُحَزِّبُهُ سِتَّ سُوَرٍ وَخَمْسَ سُوَرٍ وَسَبْعَ سُوَرٍ وَتِسْعَ سُوَرٍ وَإِحْدَى عَشْرَةَ سُورَةً وَثَلَاثَ عَشْرَةَ سُورَةً وَحِزْبُ الْمُفَصَّلِ مِنْ ق حَتَّى تَخْتِمَ

Avs ibn Huzayfa (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga kelgan — Saqifning Banu Molik urugʻidan islomni qabul qilgan — vakillar orasida edim. U zot bizni oʻzlarining bir chodirlariga tushirdilar. U zot uylari bilan masjid orasida bizning oldimizga kelib turar edilar. Xufton namozini oʻqigach, bizning oldimizga qaytar va bizga hadis aytishdan toʻxtamas, Quraysh ustidan, Makka ahli ustidan shikoyat qilar, soʻng: «Barobar emas: biz Makkada xor va zaif holda edik. Madinaga chiqqanimizdan keyin esa urush navbati goh bizning ziyonimizga, goh foydamizga boʻldi», der edilar. Bir kecha u zot bizning oldimizga kelmay qoldilar; xuftondan keyin bu bizga uzoq tuyuldi. Biz: «Ey Allohning Rasuli, nima sizni bizdan kechiktirdi?» dedik. U zot: «Menga Qurʼondan bir hizb qoldi, uni ado qilmagunimcha chiqmaslikni istadim», dedilar. Tongga chiqqanimizda biz Rasululloh ﷺning sahobalaridan soʻradik. Biz: «Sizlar Qurʼonni qanday hizblarga boʻlasizlar?» dedik. Ular: «Biz uni olti sura, besh sura, yetti sura, toʻqqiz sura, oʻn bir sura va oʻn uch sura qilib boʻlamiz; mufassal hizbi esa Qofdan xatm qilguningizgacha boʻladi», dedilar.Авс ибн Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келган — Сақифнинг Бану Молик уруғидан исломни қабул қилган — вакиллар орасида эдим. У зот бизни ўзларининг бир чодирларига туширдилар. У зот уйлари билан масжид орасида бизнинг олдимизга келиб турар эдилар. Хуфтон намозини ўқигач, бизнинг олдимизга қайтар ва бизга ҳадис айтишдан тўхтамас, Қурайш устидан, Макка аҳли устидан шикоят қилар, сўнг: «Баробар эмас: биз Маккада хор ва заиф ҳолда эдик. Мадинага чиққанимиздан кейин эса уруш навбати гоҳ бизнинг зиёнимизга, гоҳ фойдамизга бўлди», дер эдилар. Бир кеча у зот бизнинг олдимизга келмай қолдилар; хуфтондан кейин бу бизга узоқ туюлди. Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, нима сизни биздан кечиктирди?» дедик. У зот: «Менга Қуръондан бир ҳизб қолди, уни адо қилмагунимча чиқмасликни истадим», дедилар. Тонгга чиққанимизда биз Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан сўрадик. Биз: «Сизлар Қуръонни қандай ҳизбларга бўласизлар?» дедик. Улар: «Биз уни олти сура, беш сура, етти сура, тўққиз сура, ўн бир сура ва ўн уч сура қилиб бўламиз; муфассал ҳизби эса Қофдан хатм қилгунингизгача бўлади», дедилар.