حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بَلْجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ الْجُمَحِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصْلٌ بَيْنَ الْحَلَالِ وَالْحَرَامِ الدُّفُّ وَالصَّوْتُ فِي النِّكَاحِ

Muhammad ibn Hotib al-Jumahiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Halol bilan harom orasidagi farq — nikohdagi doira va ovozdir», dedilar.Муҳаммад ибн Ҳотиб ал-Жумаҳий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳалол билан ҳаром орасидаги фарқ — никоҳдаги доира ва овоздир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ حَاطِبٍانْصَبَّتْ عَلَى يَدِي مِنْ قِدْرٍ فَذَهَبَتْ بِي أُمِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي مَكَانٍ قَالَ فَقَالَ كَلَامًا فِيهِ أَذْهِبْ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ وَأَحْسِبُهُ قَالَ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي قَالَ وَكَانَ يَتْفُلُ

Muhammad ibn Hotib aytdi: Qozondan (qaynoq narsa) qoʻlimga toʻkilib ketdi. Shunda onam meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordi, u zot bir joyda edilar. U zot baʼzi soʻzlarni aytdilar, ularning ichida: «Azhibil-baʼs, Robban-nos» (bor edi); shuni ham aytdilar deb oʻylayman: «Ishfi, antash-Shofiy». (Roviy) aytdi: U zot puflab-tuflab turar edilar.Муҳаммад ибн Ҳотиб айтди: Қозондан (қайноқ нарса) қўлимга тўкилиб кетди. Шунда онам мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб борди, у зот бир жойда эдилар. У зот баъзи сўзларни айтдилар, уларнинг ичида: «Азҳибил-баъс, Роббан-нос» (бор эди); шуни ҳам айтдилар деб ўйлайман: «Ишфи, анташ-Шофий». (Ровий) айтди: У зот пуфлаб-туфлаб турар эдилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُثْمَانَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْعَبَّاسِ فِي حَدِيثِهِ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ جَمِيلٍ بِنْتِ الْمُجَلِّلِقَالَتْ أَقْبَلْتُ بِكَ مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِنْ الْمَدِينَةِ عَلَى لَيْلَةٍ أَوْ لَيْلَتَيْنِ طَبَخْتُ لَكَ طَبِيخًا فَفَنِيَ الْحَطَبُ فَخَرَجْتُ أَطْلُبُهُ فَتَنَاوَلْتَ الْقِدْرَ فَانْكَفَأَتْ عَلَى ذِرَاعِكَ فَأَتَيْتُ بِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاطِبٍ فَتَفَلَ فِي فِيكَ وَمَسَحَ عَلَى رَأْسِكَ وَدَعَا لَكَ وَجَعَلَ يَتْفُلُ عَلَى يَدَيْكَ وَيَقُولُ أَذْهِبْ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا فَقَالَتْ فَمَا قُمْتُ بِكَ مِنْ عِنْدِهِ حَتَّى بَرَأَتْ يَدُكَ

Muhammad ibn Hotib onasi Umm Jamil bint al-Mujallildan rivoyat qilib aytdi. (Onasi) dedi: «Men seni Habashiston yeridan olib keldim. Madinaga bir yoki ikki kecha (yoʻl) qolganda, senga bir taom pishirdim. Oʻtin tugab qolgach, uni izlab chiqdim. Sen esa qozonga qoʻl uzatding, u bilagingga agʻdarilib tushdi. Men seni Nabiy ﷺning huzurlariga olib bordim va: ‹Otam va onam sizga fido boʻlsin, ey Allohning Rasuli, bu Muhammad ibn Hotibdir›, dedim. Shunda u zot ogʻzingga tufladilar, boshingni siladilar va senga duo qildilar; qoʻllaringga tuflab: ‹Azhibil-baʼs, Robban-nos; vashfi, antash-Shofiy; lo shifoʼa illo shifoʼuk; shifoʼan lo yugʻodiru saqaman› (Dardni ketkaz, ey odamlarning Robbi; shifo ber — Shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq; hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo ber), der edilar. Men seni u zotning huzurlaridan koʻtarib turmasimdan qoʻling tuzalib qolgan edi».Муҳаммад ибн Ҳотиб онаси Умм Жамил бинт ал-Мужаллилдан ривоят қилиб айтди. (Онаси) деди: «Мен сени Ҳабашистон еридан олиб келдим. Мадинага бир ёки икки кеча (йўл) қолганда, сенга бир таом пиширдим. Ўтин тугаб қолгач, уни излаб чиқдим. Сен эса қозонга қўл узатдинг, у билагингга ағдарилиб тушди. Мен сени Набий ﷺнинг ҳузурларига олиб бордим ва: ‹Отам ва онам сизга фидо бўлсин, эй Аллоҳнинг Расули, бу Муҳаммад ибн Ҳотибдир›, дедим. Шунда у зот оғзингга туфладилар, бошингни силадилар ва сенга дуо қилдилар; қўлларингга туфлаб: ‹Азҳибил-баъс, Роббан-нос; вашфи, анташ-Шофий; ло шифўа илло шифўук; шифўан ло юғодиру сақаман› (Дардни кетказ, эй одамларнинг Робби; шифо бер — Шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ; ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо бер), дер эдилар. Мен сени у зотнинг ҳузурларидан кўтариб турмасимдан қўлинг тузалиб қолган эди».

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍقَالَ دَبَبْتُ إِلَى قِدْرٍ وَهِيَ تَغْلِي فَأَدْخَلْتُ يَدِي فِيهَا فَاحْتَرَقَتْ أَوْ قَالَ فَوَرِمَتْ يَدِي فَذَهَبَتْ بِي أُمِّي إِلَى رَجُلٍ كَانَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ شَيْئًا وَنَفَثَ فَلَمَّا كَانَ فِي إِمْرَةِ عُثْمَانَ قُلْتُ لِأُمِّي مَنْ كَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ قَالَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Muhammad ibn Hotib aytdi: Men emaklab qaynab turgan qozon tomon bordim va qoʻlimni uning ichiga soldim, qoʻlim kuydi — yoki: qoʻlim shishib ketdi, dedi. Shunda onam meni Bathoda boʻlgan bir kishining oldiga olib bordi. U (kishi) bir nimalar dedi va puflab qoʻydi. Usmon (roziyallohu anhu)ning xalifaligi paytida men onamdan: «Oʻsha kishi kim edi?» deb soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ edilar», dedi.Муҳаммад ибн Ҳотиб айтди: Мен эмаклаб қайнаб турган қозон томон бордим ва қўлимни унинг ичига солдим, қўлим куйди — ёки: қўлим шишиб кетди, деди. Шунда онам мени Батҳода бўлган бир кишининг олдига олиб борди. У (киши) бир нималар деди ва пуфлаб қўйди. Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг халифалиги пайтида мен онамдан: «Ўша киши ким эди?» деб сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ эдилар», деди.