Muhammad ibn Hotib onasi Umm Jamil bint al-Mujallildan rivoyat qilib aytdi. (Onasi) dedi: «Men seni Habashiston yeridan olib keldim. Madinaga bir yoki ikki kecha (yoʻl) qolganda, senga bir taom pishirdim. Oʻtin tugab qolgach, uni izlab chiqdim. Sen esa qozonga qoʻl uzatding, u bilagingga agʻdarilib tushdi. Men seni Nabiy ﷺning huzurlariga olib bordim va: ‹Otam va onam sizga fido boʻlsin, ey Allohning Rasuli, bu Muhammad ibn Hotibdir›, dedim. Shunda u zot ogʻzingga tufladilar, boshingni siladilar va senga duo qildilar; qoʻllaringga tuflab: ‹Azhibil-baʼs, Robban-nos; vashfi, antash-Shofiy; lo shifoʼa illo shifoʼuk; shifoʼan lo yugʻodiru saqaman› (Dardni ketkaz, ey odamlarning Robbi; shifo ber — Shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq; hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo ber), der edilar. Men seni u zotning huzurlaridan koʻtarib turmasimdan qoʻling tuzalib qolgan edi».Муҳаммад ибн Ҳотиб онаси Умм Жамил бинт ал-Мужаллилдан ривоят қилиб айтди. (Онаси) деди: «Мен сени Ҳабашистон еридан олиб келдим. Мадинага бир ёки икки кеча (йўл) қолганда, сенга бир таом пиширдим. Ўтин тугаб қолгач, уни излаб чиқдим. Сен эса қозонга қўл узатдинг, у билагингга ағдарилиб тушди. Мен сени Набий ﷺнинг ҳузурларига олиб бордим ва: ‹Отам ва онам сизга фидо бўлсин, эй Аллоҳнинг Расули, бу Муҳаммад ибн Ҳотибдир›, дедим. Шунда у зот оғзингга туфладилар, бошингни силадилар ва сенга дуо қилдилар; қўлларингга туфлаб: ‹Азҳибил-баъс, Роббан-нос; вашфи, анташ-Шофий; ло шифўа илло шифўук; шифўан ло юғодиру сақаман› (Дардни кетказ, эй одамларнинг Робби; шифо бер — Шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ; ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо бер), дер эдилар. Мен сени у зотнинг ҳузурларидан кўтариб турмасимдан қўлинг тузалиб қолган эди».