حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ وَمِيكَائِيلُ عَلَيْهِمَا السَّلَام فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام اقْرَأْ الْقُرْآنَ عَلَى حَرْفٍ وَاحِدٍ فَقَالَ مِيكَائِيلُ اسْتَزِدْهُ قَالَ اقْرَأْهُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ كُلِّهَا شَافٍ كَافٍ مَا لَمْ تُخْتَمْ آيَةُ رَحْمَةٍ بِعَذَابٍ أَوْ آيَةُ عَذَابٍ بِرَحْمَةٍ
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mening oldimga Jibril va Mikoil (alayhimas-salom) keldilar. Jibril (alayhis-salom): ‹Qurʼonni bir harfda oʻqi›, dedi. Mikoil: ‹Undan ziyoda qilishni soʻra›, dedi. (Jibril): ‹Uni yetti harfda oʻqi; ularning hammasi shifo beruvchi, kifoya qiluvchidir — toki rahmat oyatini azob bilan yoki azob oyatini rahmat bilan tugatmasang›, dedi», dedilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менинг олдимга Жибрил ва Микоил (алайҳимас-салом) келдилар. Жибрил (алайҳис-салом): ‹Қуръонни бир ҳарфда ўқи›, деди. Микоил: ‹Ундан зиёда қилишни сўра›, деди. (Жибрил): ‹Уни етти ҳарфда ўқи; уларнинг ҳаммаси шифо берувчи, кифоя қилувчидир — токи раҳмат оятини азоб билан ёки азоб оятини раҳмат билан тугатмасанг›, деди», дедилар.