حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالُ سَمِعْتُ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَحَدَّثُونَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أُعْتِقَتْ الْأَمَةُ وَهِيَ تَحْتَ الْعَبْدِ فَأَمْرُهَا بِيَدِهَا فَإِنْ هِيَ أَقَرَّتْ حَتَّى يَطَأَهَا فَهِيَ امْرَأَتُهُ لَا تَسْتَطِيعُ فِرَاقَهُ
Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir necha kishidan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul nikohida boʻlgan choʻri ozod qilinsa, oʻz ishi oʻz qoʻlida boʻladi. Agar u (eri) u bilan yaqinlik qilgunga qadar rozi boʻlib tursa, u uning xotinidir, endi undan ajrala olmaydi», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир неча кишидан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул никоҳида бўлган чўри озод қилинса, ўз иши ўз қўлида бўлади. Агар у (эри) у билан яқинлик қилгунга қадар рози бўлиб турса, у унинг хотинидир, энди ундан ажрала олмайди», дедилар.