حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَنْ يَحْمِلَ الرَّجُلُ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ بِهِ ثُمَّ يَجِيءَ فَيَضَعَهُ فِي السُّوقِ فَيَبِيعَهُ ثُمَّ يَسْتَغْنِيَ بِهِ فَيُنْفِقَهُ عَلَى نَفْسِهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ مَنَعُوهُ.
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining arqon olib, oʻtin teribkelib, uni bozorda sotib, shu bilan oʻzini ehtiyojsiz qilib, sarf-xarajatini shundan qilishi — odamlardan soʻrab, ular bermasa ham, bersa ham (soʻrab yurishi)dan koʻra oʻzi uchun yaxshiroqdir», dedilar.