حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ، مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ مَخْزُومِيٌّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِنْسَانَ، قَالَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الزُّبَيْرِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ لَيْلَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا عِنْدَ السِّدْرَةِ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَرَفِ الْقَرْنِ الْأَسْوَدِ حَذْوَهَا فَاسْتَقْبَلَ نَخِبًا بِبَصَرِهِ يَعْنِي وَادِيًا وَقَفَ حَتَّى اتَّفَقَ النَّاسُ كُلُّهُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ صَيْدَ وَجٍّ وَعِضَاهَهُ حَرَمٌ مُحَرَّمٌ لِلَّهِ وَذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِهِ الطَّائِفَ وَحِصَارِهِ ثَقِيفَ.
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz bir kecha Rasululloh ﷺ bilan (yoʻlga) chiqdik. Sidraga yetganimizda, Rasululloh ﷺ Qarnul-Asvadning bir chekkasida, unga roʻpara boʻlib toʻxtadilar va koʻzlarini Naxb — yaʼni bir vodiy tomon qaratdilar. Barcha odamlar toʻxtaguncha kutib turdilar, soʻng: «Albatta, Vajj (vodiysi)ning ovi va tikanli daraxtlari Alloh uchun harom qilingan haramdir», dedilar. Bu u zotning Toifga tushishlari va Saqifni qamal qilishlaridan oldin edi.