حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ عَنِ الزُّبَيْرِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ أَحْبُلَهُ فَيَأْتِيَ الْجَبَلَ فَيَجِيءَ بِحُزْمَةٍ مِنْ حَطَبٍ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَبِيعَهَا فَيَسْتَغْنِيَ بِثَمَنِهَا خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ مَنَعُوهُ.
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz arqonlarini olib togʻga borib, orqasida bir bogʻlam oʻtin koʻtarib kelib, uni sotib, uning puli bilan (birovga muhtoj boʻlmay) kifoyalanishi, odamlardan soʻrab, ular unga bersalar ham, bermasalar ham (tilanchilik qilishidan) uning uchun yaxshiroqdir», dedilar.