حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ . ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ} قَالَ الزُّبَيْرُ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُكَرَّرُ عَلَيْنَا مَا كَانَ بَيْنَنَا فِي الدُّنْيَا مَعَ خَوَاصِّ الذُّنُوبِ قَالَ نَعَمْ لَيُكَرَّرَنَّ عَلَيْكُمْ حَتَّى يُؤَدَّى إِلَى كُلِّ ذِي حَقٍّ حَقُّهُ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنَّ الْأَمْرَ لَشَدِيدٌ.
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga ushbu sura nozil boʻlganda: {Albatta, sen ham oʻluvchisan, ular ham oʻluvchidirlar. Soʻngra, albatta, sizlar Qiyomat kuni Robbingiz huzurida (bir-biringiz bilan) daʼvolashursizlar} (Zumar 30, 31), Zubayr: «Ey Rasululloh, dunyoda oʻrtamizda boʻlgan narsalar, xos gunohlarimiz bilan birga bizga yana takrorlanadimi?» dedi. U zot: «Ha, har bir haq egasiga oʻz haqqi berilguncha albatta u sizlarga takrorlanadi», dedilar. Zubayr: «Ollohga qasamki, bu ish juda ogʻir ekan», dedi.