Saʼd ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Yo Rasululloh, Alloh meni mushriklardan (qasos oldirib) shifo berdi; mana bu qilichni menga hadya qiling», dedim. U zot: «Bu qilich na senga, na menga (tegishli); uni qoʻy», dedilar. Men uni qoʻydim, soʻng qaytdim va: «Bugun bu qilich mendek sinovni boshidan kechirmagan kishiga berilsa kerak», dedim. Shu payt bir kishi meni ortimdan chaqirdi. Men: «Men haqimda biror narsa nozil boʻlibdi», dedim. U zot: «Sen mendan qilichni soʻragan eding, u mening (ixtiyorim)da emas edi; endi u menga hadya qilindi, bas, u seniki», dedilar. Va {Sendan oʻljalar haqida soʻraydilar. Ayt: oʻljalar Allohga va Paygʻambarga (xosdir)} degan oyat nozil boʻldi.Саъд ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ мени мушриклардан (қасос олдириб) шифо берди; мана бу қилични менга ҳадя қилинг», дедим. У зот: «Бу қилич на сенга, на менга (тегишли); уни қўй», дедилар. Мен уни қўйдим, сўнг қайтдим ва: «Бугун бу қилич мендек синовни бошидан кечирмаган кишига берилса керак», дедим. Шу пайт бир киши мени ортимдан чақирди. Мен: «Мен ҳақимда бирор нарса нозил бўлибди», дедим. У зот: «Сен мендан қилични сўраган эдинг, у менинг (ихтиёрим)да эмас эди; энди у менга ҳадя қилинди, бас, у сеники», дедилар. Ва {Сендан ўлжалар ҳақида сўрайдилар. Айт: ўлжалар Аллоҳга ва Пайғамбарга (хосдир)} деган оят нозил бўлди.