حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يُقَالُ لَهُ سُلَيْمٌأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ يَأْتِينَا بَعْدَمَا نَنَامُ وَنَكُونُ فِي أَعْمَالِنَا بِالنَّهَارِ فَيُنَادِي بِالصَّلَاةِ فَنَخْرُجُ إِلَيْهِ فَيُطَوِّلُ عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ لَا تَكُنْ فَتَّانًا إِمَّا أَنْ تُصَلِّيَ مَعِي وَإِمَّا أَنْ تُخَفِّفَ عَلَى قَوْمِكَ ثُمَّ قَالَ يَا سُلَيْمُ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ إِنِّي أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِهِ مِنْ النَّارِ وَاللَّهِ مَا أُحْسِنُ دَنْدَنَتَكَ وَلَا دَنْدَنَةَ مُعَاذٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَلْ تَصِيرُ دَنْدَنَتِي وَدَنْدَنَةُ مُعَاذٍ إِلَّا أَنْ نَسْأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَنَعُوذَ بِهِ مِنْ النَّارِثُمَّ قَالَ سُلَيْمٌ سَتَرَوْنَ غَدًا إِذَا الْتَقَى الْقَوْمُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ يَتَجَهَّزُونَ إِلَى أُحُدٍ فَخَرَجَ وَكَانَ فِي الشُّهَدَاءِ رَحْمَةُ اللَّهِ وَرِضْوَانُهُ عَلَيْهِ

Banu Salimadan Sulaym deb ataladigan bir kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Muoz ibn Jabal bizning oldimizga biz uxlaganimizdan keyin keladi; biz kunduzi ishlarimiz bilan band boʻlamiz. U namozga chorlaydi, biz uning oldiga chiqamiz, u esa bizga (namozni) uzoq choʻzadi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Muoz ibn Jabal, fitnachi boʻlma! Yo men bilan namoz oʻqiysan, yo qavmingga yengillik qilasan», dedilar. Soʻng: «Ey Sulaym, senda Qurʼondan nima bor?» dedilar. U: «Men Allohdan jannatni soʻrayman va Undan doʻzaxdan panoh soʻrayman. Allohga qasamki, men na sizning duoingizni, na Muozning duoini yaxshi bilaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Mening duoim ham, Muozning duoi ham Allohdan jannatni soʻrash va Undan doʻzaxdan panoh soʻrashdan boshqa narsaga borarmidi?» dedilar. Soʻng Sulaym: «Ertaga qavm toʻqnashganda koʻrasizlar, in shaa Alloh», dedi. Odamlar Uhudga tayyorgarlik koʻrayotgan edilar. U chiqdi va shahidlar orasida boʻldi — Allohning rahmati va rizvoni unga boʻlsin.Бану Салимадан Сулайм деб аталадиган бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Муоз ибн Жабал бизнинг олдимизга биз ухлаганимиздан кейин келади; биз кундузи ишларимиз билан банд бўламиз. У намозга чорлайди, биз унинг олдига чиқамиз, у эса бизга (намозни) узоқ чўзади», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Муоз ибн Жабал, фитначи бўлма! Ё мен билан намоз ўқийсан, ё қавмингга енгиллик қиласан», дедилар. Сўнг: «Эй Сулайм, сенда Қуръондан нима бор?» дедилар. У: «Мен Аллоҳдан жаннатни сўрайман ва Ундан дўзахдан паноҳ сўрайман. Аллоҳга қасамки, мен на сизнинг дуоингизни, на Муознинг дуоини яхши биламан», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг дуоим ҳам, Муознинг дуои ҳам Аллоҳдан жаннатни сўраш ва Ундан дўзахдан паноҳ сўрашдан бошқа нарсага борармиди?» дедилар. Сўнг Сулайм: «Эртага қавм тўқнашганда кўрасизлар, ин шаа Аллоҳ», деди. Одамлар Уҳудга тайёргарлик кўраётган эдилар. У чиқди ва шаҳидлар орасида бўлди — Аллоҳнинг раҳмати ва ризвони унга бўлсин.