حَدَّثَنَا يُونُسُ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا غَسَّانُ بْنُ بُرْزِينَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ الرِّيَاحِيُّ عَنِ الْبَرَاءِ السَّلِيطِيِّ عَنْ نُقَادَةَ الْأَسَدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بَعَثَ نُقَادَةَ الْأَسَدِيَّ إِلَى رَجُلٍ يَسْتَمْنِحُهُ نَاقَةً لَهُ وَأَنَّ الرَّجُلَ رَدَّهُ فَأَرْسَلَ بِهِ إِلَى رَجُلٍ آخَرَ سِوَاهُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ بِنَاقَةٍ فَلَمَّا أَبْصَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَاءَ بِهَا نُقَادَةُ يَقُودُهَا قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهَا وَفِيمَنْ أَرْسَلَ بِهَا قَالَ نُقَادَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَفِيمَنْ جَاءَ بِهَا قَالَ وَفِيمَنْ جَاءَ بِهَا فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحُلِبَتْ فَدَرَّتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَ فُلَانٍ وَوَلَدَهُ يَعْنِي الْمَانِعَ الْأَوَّلَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ رِزْقَ فُلَانٍ يَوْمًا بِيَوْمٍ يَعْنِي صَاحِبَ النَّاقَةِ الَّذِي أَرْسَلَ بِهَا

Nuqoda al-Asadiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Nuqoda al-Asadiyni bir kishining oldiga, undan tuyasini (sut uchun) soʻrab yuborgan edilar. U kishi uni quruq qaytardi. Shunda u zot uni oʻzga bir kishining oldiga yubordilar; u esa u zotga bir tuya joʻnatdi. Nuqoda uni yetaklab kelganini Rasululloh ﷺ koʻrgach: «Allohim, unga ham, uni yuborgan kishiga ham baraka ber», dedilar. Nuqoda: «Ey Allohning Rasuli, uni olib kelgan kishiga ham (duo qiling)», dedi. U zot: «Va uni olib kelgan kishiga ham», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ buyurdilar, tuya sogʻildi va u moʻl sut berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohim, falonchining — yaʼni avval bermagan kishining — molini va farzandini koʻpaytir. Allohim, falonchining — yaʼni tuyani yuborgan kishining — rizqini kundan kunga (yetadigan) qilib qoʻy», dedilar.Нуқода ал-Асадий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Нуқода ал-Асадийни бир кишининг олдига, ундан туясини (сут учун) сўраб юборган эдилар. У киши уни қуруқ қайтарди. Шунда у зот уни ўзга бир кишининг олдига юбордилар; у эса у зотга бир туя жўнатди. Нуқода уни етаклаб келганини Расулуллоҳ ﷺ кўргач: «Аллоҳим, унга ҳам, уни юборган кишига ҳам барака бер», дедилар. Нуқода: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни олиб келган кишига ҳам (дуо қилинг)», деди. У зот: «Ва уни олиб келган кишига ҳам», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ буюрдилар, туя соғилди ва у мўл сут берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, фалончининг — яъни аввал бермаган кишининг — молини ва фарзандини кўпайтир. Аллоҳим, фалончининг — яъни туяни юборган кишининг — ризқини кундан кунга (етадиган) қилиб қўй», дедилар.