Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytardi: Nabiy ﷺning huzurlariga Moiz ibn Molik — kalta boʻyli bir kishi — izorda, ustida ridosiz holda keltirildi. Rasululloh ﷺ chap tomonlaridagi yostiqqa suyanib turgan edilar. U zot u bilan gaplashdilar, men esa nima deb gaplashayotganlarini bilmadim, chunki men u zotdan uzoqda edim, men bilan u zot orasida odamlar bor edi. Soʻng u zot: «Uni olib ketinglar», dedilar. Keyin: «Uni qaytaringlar», dedilar. U bilan yana gaplashdilar, men eshitib turardim. Soʻng u zot: «Uni olib borib, rajm qilinglar», dedilar. Keyin Rasululloh ﷺ turib xutba qildilar, men eshitib turardim. U zot: «Har safar biz Alloh yoʻlida (jangga) chiqsak, ulardan biri echkining bijillashiga oʻxshash tovush chiqarib, ayollardan biriga bir hoʻplam sut berib, orqada qoladimi? Vallohi, men ulardan birortasiga qodir boʻlsam, albatta uni ibratli jazolayman», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтарди: Набий ﷺнинг ҳузурларига Моиз ибн Молик — калта бўйли бир киши — изорда, устида ридосиз ҳолда келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ чап томонларидаги ёстиққа суяниб турган эдилар. У зот у билан гаплашдилар, мен эса нима деб гаплашаётганларини билмадим, чунки мен у зотдан узоқда эдим, мен билан у зот орасида одамлар бор эди. Сўнг у зот: «Уни олиб кетинглар», дедилар. Кейин: «Уни қайтаринглар», дедилар. У билан яна гаплашдилар, мен эшитиб турардим. Сўнг у зот: «Уни олиб бориб, ражм қилинглар», дедилар. Кейин Расулуллоҳ ﷺ туриб хутба қилдилар, мен эшитиб турардим. У зот: «Ҳар сафар биз Аллоҳ йўлида (жангга) чиқсак, улардан бири эчкининг бижиллашига ўхшаш товуш чиқариб, аёллардан бирига бир ҳўплам сут бериб, орқада қоладими? Валлоҳи, мен улардан бирортасига қодир бўлсам, албатта уни ибратли жазолайман», дедилар.