حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ الْجَزَرِيُّ عَنْ نَاصِحٍ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَأَنْ يُؤَدِّبَ الرَّجُلُ وَلَدَهُ أَوْ أَحَدُكُمْ وَلَدَهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَصَدَّقَ كُلَّ يَوْمٍ بِنِصْفِ صَاعٍقَالَ عَبْد اللَّهِ وَهَذَا الْحَدِيثُ لَمْ يُخَرِّجْهُ أَبِي فِي مُسْنَدِهِ مِنْ أَجْلِ نَاصِحٍ لِأَنَّهُ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ وَأَمْلَاهُ عَلَيَّ فِي النَّوَادِرِ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kishining oʻz farzandini — yoki: birortangizning oʻz farzandini — tarbiyalashi, uning har kuni yarim soʻ sadaqa qilishidan yaxshiroqdir». Abdulloh aytdi: Bu hadisni otam Nosih sababli oʻz Musnadida keltirmagan, chunki u hadisda zaifdir; buni menga Navodirda imlo qilib yozdirgan.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Кишининг ўз фарзандини — ёки: бирортангизнинг ўз фарзандини — тарбиялаши, унинг ҳар куни ярим сў садақа қилишидан яхшироқдир». Абдуллоҳ айтди: Бу ҳадисни отам Носиҳ сабабли ўз Муснадида келтирмаган, чунки у ҳадисда заифдир; буни менга Наводирда имло қилиб ёздирган.