حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَمَاتَ بَغْلٌ عِنْدَ رَجُلٍ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِيهِ قَالَ فَزَعَمَ جَابِرُ بْنُ سَمُرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِصَاحِبِهَا مَا لَكَ مَا يُغْنِيكَ عَنْهَا قَالَ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَكُلْهَا
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishining oldida xachir oʻldi. U fatvo soʻrab Nabiy ﷺning oldilariga keldi. (Roviy) dedi: Jobir ibn Samura, Rasululloh ﷺ uning egasiga: «Senda undan (oʻzingni) beniyoz qiladigan biror narsa bormi?» deganlarini aytdi. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, bor, uni ye», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир кишининг олдида хачир ўлди. У фатво сўраб Набий ﷺнинг олдиларига келди. (Ровий) деди: Жобир ибн Самура, Расулуллоҳ ﷺ унинг эгасига: «Сенда ундан (ўзингни) бениёз қиладиган бирор нарса борми?» деганларини айтди. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, бор, уни е», дедилар.