Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men otam bilan — yoki oʻgʻlim bilan — birga edim. (Roviy) dedi: U Nabiy ﷺ ni zikr qilib (aytdiki), u zot: «Bu ish oʻn ikki xalifagacha aziz va mustahkam boʻlib turaveradi, ular unda oʻzlariga qarshi chiqqanlar ustidan nusrat topadilar», dedilar. Soʻng u zot bir kalima aytdilar, odamlar (shovqini) uni menga eshittirmadi. Men otamdan — yoki oʻgʻlimdan —: «Odamlar menga eshittirmagan kalima nima edi?» deb soʻradim. U: «Hammasi Qurayshdandir», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен отам билан — ёки ўғлим билан — бирга эдим. (Ровий) деди: У Набий ﷺ ни зикр қилиб (айтдики), у зот: «Бу иш ўн икки халифагача азиз ва мустаҳкам бўлиб тураверади, улар унда ўзларига қарши чиққанлар устидан нусрат топадилар», дедилар. Сўнг у зот бир калима айтдилар, одамлар (шовқини) уни менга эшиттирмади. Мен отамдан — ёки ўғлимдан —: «Одамлар менга эшиттирмаган калима нима эди?» деб сўрадим. У: «Ҳаммаси Қурайшдандир», деди.