حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو قَبِيلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَاشِرٍ مِنْ بَنِي سَرِيعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رُهْمٍ قَاصَّ أَهْلِ الشَّامِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَيْهِمْ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ خَيَّرَنِي بَيْنَ سَبْعِينَ أَلْفًا يَدْخَلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَبَيْنَ الْخَبِيئَةِ عِنْدَهُ لِأُمَّتِي فَقَالَ لَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُخَبِّئُ ذَلِكَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ وَهُوَ يُكَبِّرُ فَقَالَ إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ زَادَنِي مَعَ كُلِّ أَلْفٍ سَبْعِينَ أَلْفًا وَالْخَبِيئَةُ عِنْدَهُ قَالَ أَبُو رُهْمٍ يَا أَبَا أَيُّوبَ وَمَا تَظُنُّ خَبِيئَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَهُ النَّاسُ بِأَفْوَاهِهِمْ فَقَالُوا وَمَا أَنْتَ وَخَبِيئَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ دَعُوا الرَّجُلَ عَنْكُمْ أُخْبِرْكُمْ عَنْ خَبِيئَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا أَظُنُّ بَلْ كَالْمُسْتَيْقِنِ إِنَّ خَبِيئَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ رَبِّ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ مُصَدِّقًا لِسَانَهُ قَلْبُهُ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ
Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir kuni ularning oldilariga chiqdilar va ularga: «Albatta, Rabbingiz azza va jalla meni hisobsiz jannatga kiradigan yetmish ming (kishi) bilan Uning huzuridagi ummatim uchun (saqlangan) yashirin (ehson) oʻrtasida ixtiyorli qildi», dedilar. Ashoblaridan baʼzilari u zotga: «Ey Allohning Rasuli, buni Rabbingiz azza va jalla yashirib qoʻyadimi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ (uyga) kirib ketdilar, soʻng takbir aytgan holda chiqib: «Albatta, Rabbim azza va jalla menga har bir ming bilan birga yetmish ming (kishini) ziyoda qildi va yashirin (ehson) ham Uning huzuridadir», dedilar. Abu Ruhm: «Ey Abu Ayyub, Rasululloh ﷺning yashirin (ehsonlari) nima deb oʻylaysan?» dedi. Odamlar uni tillari bilan koyishdi va: «Sen kim-u, Rasululloh ﷺning yashirin (ehsoni) kim?» deyishdi. Abu Ayyub: «Kishini oʻz holiga qoʻyinglar. Men sizlarga Rasululloh ﷺning yashirin (ehsonlari) haqida oʻzim gumon qilganday — balki aniq ishonganday — xabar beray: Rasululloh ﷺning yashirin (ehsonlari) shuki, u zot: ‹Ey Rabbim, kim Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yolgʻiz, Uning sherigi yoʻq va Muhammad Uning bandasi va rasuli deb, tili qalbini tasdiqlagan holda guvohlik bersa, uni jannatga kirgizgin›, deyishlaridir», dedi.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир куни уларнинг олдиларига чиқдилар ва уларга: «Албатта, Раббингиз азза ва жалла мени ҳисобсиз жаннатга кирадиган етмиш минг (киши) билан Унинг ҳузуридаги умматим учун (сақланган) яширин (эҳсон) ўртасида ихтиёрли қилди», дедилар. Ашобларидан баъзилари у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, буни Раббингиз азза ва жалла яшириб қўядими?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ (уйга) кириб кетдилар, сўнг такбир айтган ҳолда чиқиб: «Албатта, Раббим азза ва жалла менга ҳар бир минг билан бирга етмиш минг (кишини) зиёда қилди ва яширин (эҳсон) ҳам Унинг ҳузуридадир», дедилар. Абу Руҳм: «Эй Абу Айюб, Расулуллоҳ ﷺнинг яширин (эҳсонлари) нима деб ўйлайсан?» деди. Одамлар уни тиллари билан койишди ва: «Сен ким-у, Расулуллоҳ ﷺнинг яширин (эҳсони) ким?» дейишди. Абу Айюб: «Кишини ўз ҳолига қўйинглар. Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺнинг яширин (эҳсонлари) ҳақида ўзим гумон қилгандай — балки аниқ ишонгандай — хабар берай: Расулуллоҳ ﷺнинг яширин (эҳсонлари) шуки, у зот: ‹Эй Раббим, ким Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз, Унинг шериги йўқ ва Муҳаммад Унинг бандаси ва расули деб, тили қалбини тасдиқлаган ҳолда гувоҳлик берса, уни жаннатга киргизгин›, дейишларидир», деди.