حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَعِيشَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ إِذَا صَلَّى الصُّبْحَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كُنَّ كَعَدْلِ أَرْبَعِ رِقَابٍ وَكُتِبَ لَهُ بِهِنَّ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَمُحِيَ عَنْهُ بِهِنَّ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ بِهِنَّ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكُنَّ لَهُ حَرَسًا مِنْ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ وَإِذَا قَالَهَا بَعْدَ الْمَغْرِبِ فَمِثْلُ ذَلِكَ
Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bomdod namozini oʻqigach, oʻn marta: ‹La ilaha illalloh, vahdahu la sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva ala kulli shayʼin qodir›, desa, bular toʻrtta qul ozod qilishga barobar boʻladi; ular sababli unga oʻnta hasana yoziladi, undan oʻnta gunoh oʻchiriladi, unga oʻnta daraja koʻtariladi va ular unga kechgacha shaytondan (saqlaydigan) qoʻriqchi boʻladi. Uni shom namozidan keyin aytsa ham xuddi shunday boʻladi», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бомдод намозини ўқигач, ўн марта: ‹Ла илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ала кулли шайъин қодир›, деса, булар тўртта қул озод қилишга баробар бўлади; улар сабабли унга ўнта ҳасана ёзилади, ундан ўнта гуноҳ ўчирилади, унга ўнта даража кўтарилади ва улар унга кечгача шайтондан (сақлайдиган) қўриқчи бўлади. Уни шом намозидан кейин айтса ҳам худди шундай бўлади», дедилар.