حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سَهْمِ بْنِ مِنْجَابٍ عَنْ قَزَعَةَ عَنِ الْقَرْثَعِ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَأَدْمَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ عِنْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ الرَّكَعَاتُ الَّتِي أَرَاكَ قَدْ أَدْمَنْتَهَا قَالَ إِنَّ أَبْوَابَ السَّمَاءِ تُفْتَحُ عِنْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ فَلَا تُرْتَجُ حَتَّى يُصَلَّى الظُّهْرُ فَأُحِبُّ أَنْ يَصْعَدَ لِي فِيهَا خَيْرٌ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَقْرَأُ فِيهِنَّ كُلِّهِنَّ قَالَ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ فَفِيهَا سَلَامٌ فَاصِلٌ قَالَ لَا
Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻgan paytda toʻrt rakaat (namoz) oʻqishni doimiy qildilar. Men: «Yo Rasululloh, siz doimiy qilib oʻqiyotganingizni koʻrayotgan bu rakaatlar nima?» dedim. U zot: «Quyosh ogʻganda osmon eshiklari ochiladi va peshin oʻqilgunicha yopilmaydi; men shu (pallada) men uchun bir yaxshilik koʻtarilishini yaxshi koʻraman», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, ularning barchasida qiroat qilasizmi?» dedim. U zot: «Ha», dedilar. Men: «Ularning orasida ajratuvchi salom bormi?» dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғган пайтда тўрт ракаат (намоз) ўқишни доимий қилдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз доимий қилиб ўқиётганингизни кўраётган бу ракаатлар нима?» дедим. У зот: «Қуёш оғганда осмон эшиклари очилади ва пешин ўқилгунича ёпилмайди; мен шу (паллада) мен учун бир яхшилик кўтарилишини яхши кўраман», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, уларнинг барчасида қироат қиласизми?» дедим. У зот: «Ҳа», дедилар. Мен: «Уларнинг орасида ажратувчи салом борми?» дедим. У зот: «Йўқ», дедилар.