حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا رَجُلٌ سَمَّاهُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَشْعَرِيُّ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ جَارِيَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَمِلْتُ اللَّيْلَةَ عَمَلًا قَالَ مَا هُوَ قَالَ نِسْوَةٌ مَعِي فِي الدَّارِ قُلْنَ لِي إِنَّكَ تَقْرَأُ وَلَا نَقْرَأُ فَصَلِّ بِنَا فَصَلَّيْتُ ثَمَانِيًا وَالْوَتْرَ قَالَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَأَيْنَا أَنَّ سُكُوتَهُ رِضًا بِمَا كَانَ
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men bu kecha bir amal qildim», dedi. U zot: «U nima?» dedilar. U: «Uyda men bilan birga boʻlgan ayollar menga: ‹Sen (Qurʼon) oʻqiysan, biz esa oʻqimaymiz; bizga imomlik qilib namoz oʻqib ber›, dedilar. Men ularga sakkiz (rakaat) va vitr oʻqib berdim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ sukut qildilar. Biz u zotning sukutlarini boʻlgan narsaga rozilik deb bildik.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен бу кеча бир амал қилдим», деди. У зот: «У нима?» дедилар. У: «Уйда мен билан бирга бўлган аёллар менга: ‹Сен (Қуръон) ўқийсан, биз эса ўқимаймиз; бизга имомлик қилиб намоз ўқиб бер›, дедилар. Мен уларга саккиз (ракаат) ва витр ўқиб бердим», деди. Шунда Набий ﷺ сукут қилдилар. Биз у зотнинг сукутларини бўлган нарсага розилик деб билдик.