حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْأَشْتَرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ ذَرٍّ قَالَتْلَمَّا حَضَرَتْ أَبَا ذَرٍّ الْوَفَاةُ قَالَتْ بَكَيْتُ فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ قَالَتْ وَمَا لِي لَا أَبْكِي وَأَنْتَ تَمُوتُ بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ وَلَا يَدَ لِي بِدَفْنِكَ وَلَيْسَ عِنْدِي ثَوْبٌ يَسَعُكَ فَأُكَفِّنَكَ فِيهِ قَالَ فَلَا تَبْكِي وَأَبْشِرِي فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَمُوتُ بَيْنَ امْرَأَيْنِ مُسْلِمَيْنِ وَلَدَانِ أَوْ ثَلَاثَةٌ فَيَصْبِرَانِ أَوْ يَحْتَسِبَانِ فَيَرِدَانِ النَّارَ أَبَدًا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَمُوتَنَّ رَجُلٌ مِنْكُمْ بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ يَشْهَدُهُ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَلَيْسَ مِنْ أُولَئِكَ النَّفَرِ أَحَدٌ إِلَّا وَقَدْ مَاتَ فِي قَرْيَةٍ أَوْ جَمَاعَةٍ وَإِنِّي أَنَا الَّذِي أَمُوتُ بِفَلَاةٍ وَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِبْتُ
Ummu Zarr aytdi: Abu Zarrga vafot (holati) yetganida men yigʻladim. U: «Nima seni yigʻlatayotir?» dedi. Men: «Nega yigʻlamay, sen yerning chekka sahrosida vafot etayotirsan, seni koʻmishga qoʻlim yetmaydi, huzurimda seni oʻrab kafanlaydigan kiyim ham yoʻq», dedim. U aytdi: «Yigʻlama, xushxabar ol. Chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Musulmon er-xotinning ikki yoki uch farzandi vafot etib, ular sabr qilsalar yoki (savobini Allohdan) umid qilsalar, ular hech qachon doʻzaxga kirmaydilar›, deganlarini eshitganman. Yana men Rasululloh ﷺning: ‹Sizlardan bir kishi albatta yerning chekka sahrosida vafot etadi, unga moʻminlardan bir jamoa guvoh boʻladi›, deganlarini eshitganman. Oʻsha (bir necha) kishidan biror kishi yoʻqki, qishloqda yoki jamoa ichida vafot etmagan boʻlsa. Sahroda vafot etadigan kishi esa — menman. Allohga qasamki, men yolgʻon gapirmadim va menga ham yolgʻon aytilmadi».Умму Зарр айтди: Абу Заррга вафот (ҳолати) етганида мен йиғладим. У: «Нима сени йиғлатаётир?» деди. Мен: «Нега йиғламай, сен ернинг чекка саҳросида вафот этаётирсан, сени кўмишга қўлим етмайди, ҳузуримда сени ўраб кафанлайдиган кийим ҳам йўқ», дедим. У айтди: «Йиғлама, хушхабар ол. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Мусулмон эр-хотиннинг икки ёки уч фарзанди вафот этиб, улар сабр қилсалар ёки (савобини Аллоҳдан) умид қилсалар, улар ҳеч қачон дўзахга кирмайдилар›, деганларини эшитганман. Яна мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Сизлардан бир киши албатта ернинг чекка саҳросида вафот этади, унга мўминлардан бир жамоа гувоҳ бўлади›, деганларини эшитганман. Ўша (бир неча) кишидан бирор киши йўқки, қишлоқда ёки жамоа ичида вафот этмаган бўлса. Саҳрода вафот этадиган киши эса — менман. Аллоҳга қасамки, мен ёлғон гапирмадим ва менга ҳам ёлғон айтилмади».