حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ سَمِعْتُ أَبَا عِمْرَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ ابْنُ أَخِي أَبِي ذَرٍّ وَكَانَ أَبُو ذَرٍّ عَمَّهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الرَّجُلَ يَعْمَلُ الْعَمَلَ يُحِبُّهُ النَّاسُ عَلَيْهِ قَالَ تِلْكَ عَاجِلُ بُشْرَى الْمُؤْمِنِ
Abdulloh ibn as-Somit — Abu Zarrning jiyani, Abu Zarr esa uning amakisi edi — Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U: «Yo Rasululloh, aytingchi, kishi bir amal qiladi, odamlar uni shu amali uchun sevadilar (maqtaydilar)?» dedi. U zot: «Bu — moʻminning tezkor xushxabaridir», dedilar.Абдуллоҳ ибн ас-Сомит — Абу Заррнинг жияни, Абу Зарр эса унинг амакиси эди — Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У: «Ё Расулуллоҳ, айтингчи, киши бир амал қилади, одамлар уни шу амали учун севадилар (мақтайдилар)?» деди. У зот: «Бу — мўминнинг тезкор хушхабаридир», дедилар.