حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ يَعْنِي الْمُعَلِّمَ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَعْمَرَ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلَّا كَفَرَ وَمَنْ ادَّعَى مَا لَيْسَ لَهُ فَلَيْسَ مِنَّا وَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ وَمَنْ دَعَا رَجُلًا بِالْكُفْرِ أَوْ قَالَ عَدُوُّ اللَّهِ وَلَيْسَ كَذَاكَ إِلَّا حَارَ عَلَيْهِ
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Bila turib oʻz otasidan boshqasini (otam deb) daʼvo qilgan har bir kishi, albatta kufr qildi; kim oʻziniki boʻlmagan narsani daʼvo qilsa, u bizdan emas — u oʻrnini doʻzaxdan tayyorlasin; va kim bir kishini kufr bilan (kofir deb) chaqirsa yoki ‹Allohning dushmani› desa-yu, u (kishi) unday boʻlmasa, u (soʻz) oʻziga qaytadi».Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди: «Била туриб ўз отасидан бошқасини (отам деб) даъво қилган ҳар бир киши, албатта куфр қилди; ким ўзиники бўлмаган нарсани даъво қилса, у биздан эмас — у ўрнини дўзахдан тайёрласин; ва ким бир кишини куфр билан (кофир деб) чақирса ёки ‹Аллоҳнинг душмани› деса-ю, у (киши) ундай бўлмаса, у (сўз) ўзига қайтади».