حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ يُقَالُ لَهُ فُلَانُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُجِيبٍ قَالَلَقِيَ أَبُو ذَرٍّ أَبَا هُرَيْرَةَ وَجَعَلَ أُرَاهُ قَالَ قَبِيعَةَ سَيْفِهِ فِضَّةً فَنَهَاهُ وَقَالَ أَبُو ذَرٍّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ إِنْسَانٍ أَوْ قَالَ أَحَدٍ تَرَكَ صَفْرَاءَ أَوْ بَيْضَاءَ إِلَّا كُوِيَ بِهَا
Abu Mujib aytdi: Abu Zarr (roziyallohu anhu) Abu Hurayrani uchratdi — oʻylaymanki, u qilichining dastasini kumushdan qilgan edi — va uni (bundan) qaytardi. Abu Zarr: Rasululloh ﷺ: «Sariq (oltin) yoki oq (kumush) qoldirgan hech bir inson — yoki: hech kim — yoʻqki, u bilan dogʻlanmasa», dedilar, dedi.Абу Мужиб айтди: Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) Абу Ҳурайрани учратди — ўйлайманки, у қиличининг дастасини кумушдан қилган эди — ва уни (бундан) қайтарди. Абу Зарр: Расулуллоҳ ﷺ: «Сариқ (олтин) ёки оқ (кумуш) қолдирган ҳеч бир инсон — ёки: ҳеч ким — йўқки, у билан доғланмаса», дедилар, деди.