حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بنِ هَزَّالٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ فِي حِجْرِ أَبِي فَأَصَابَ جَارِيَةً مِنْ الْحَيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي ائْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبِرْهُ بِمَا صَنَعْتَ لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ لَكَ وَإِنَّمَا يُرِيدُ بِذَلِكَ رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَخْرَجٌ فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَيَّ كِتَابَ اللَّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَيَّ كِتَابَ اللَّهِ ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَيَّ كِتَابَ اللَّهِ ثُمَّ أَتَاهُ الرَّابِعَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَيَّ كِتَابَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ قَدْ قُلْتَهَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَبِمَنْ قَالَ بِفُلَانَةَ قَالَ هَلْ ضَاجَعْتَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ بَاشَرْتَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ جَامَعْتَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ قَالَ فَأُخْرِجَ بِهِ إِلَى الْحَرَّةِ فَلَمَّا رُجِمَ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ جَزَعَ فَخَرَجَ يَشْتَدُّ فَلَقِيَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ وَقَدْ أَعْجَزَ أَصْحَابَهُ فَنَزَعَ لَهُ بِوَظِيفِ بَعِيرٍ فَرَمَاهُ بِهِ فَقَتَلَهُ قَالَ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ هَلَّا تَرَكْتُمُوهُ لَعَلَّهُ يَتُوبُ فَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَيْهِقَالَ هِشَامٌ فَحَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ
Nuʼaym ibn Hazzol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moʼiz ibn Molik otamning qaramogʻida edi. U mahalladagi bir choʻri bilan zino qildi. Otam unga: «Rasululloh ﷺning huzurlariga borib, qilgan ishingni u zotga aytib ber, balki u zot sen uchun (Allohdan) magʻfirat soʻrarlar», dedi — buning bilan u faqat (Moʼizga) bir chiqib ketish yoʻli boʻlishini umid qildi. Bas, u u zotning huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini (hukmini) ijro qiling», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u ikkinchi marta kelib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini ijro qiling», dedi. Soʻng uchinchi marta kelib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini ijro qiling», dedi. Soʻng toʻrtinchi marta kelib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini ijro qiling», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen buni toʻrt marta aytding, kim bilan (zino qilding)?», dedilar. U: «Falonchi (ayol) bilan», dedi. U zot: «Sen u bilan yotdingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sen unga tegdingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sen unga jimoʼ qildingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. Bas, u zot uni rajm qilishga buyurdilar. U aytdi: Shunday qilib, u Harraga olib chiqildi. U rajm qilinib, toshlarning taʼsirini sezgach, sabri chidamay qochib yugurdi. Shunda Abdulloh ibn Unays uni uchratdi — u sheriklarini (quvib yetishdan) ojiz qoldirgan edi — va unga tuya oyogʻining suyagini olib otdi-da, uni oʻldirdi. U aytdi: Soʻng u Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, buni u zotga zikr qildi. Shunda u zot: «Uni qoʻyib yubormadingizmi?! Balki u tavba qilib, Alloh uning tavbasini qabul qilgan boʻlar edi», dedilar. Hishom aytdi: Menga Yazid ibn Nuʼaym ibn Hazzol otasidan aytib berdiki, Rasululloh ﷺ...Нуъайм ибн Ҳаззол (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мўиз ибн Молик отамнинг қарамоғида эди. У маҳалладаги бир чўри билан зино қилди. Отам унга: «Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бориб, қилган ишингни у зотга айтиб бер, балки у зот сен учун (Аллоҳдан) мағфират сўрарлар», деди — бунинг билан у фақат (Мўизга) бир чиқиб кетиш йўли бўлишини умид қилди. Бас, у у зотнинг ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен зино қилдим, менга Аллоҳнинг Китобини (ҳукмини) ижро қилинг», деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг у иккинчи марта келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен зино қилдим, менга Аллоҳнинг Китобини ижро қилинг», деди. Сўнг учинчи марта келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен зино қилдим, менга Аллоҳнинг Китобини ижро қилинг», деди. Сўнг тўртинчи марта келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен зино қилдим, менга Аллоҳнинг Китобини ижро қилинг», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен буни тўрт марта айтдинг, ким билан (зино қилдинг)?», дедилар. У: «Фалончи (аёл) билан», деди. У зот: «Сен у билан ётдингми?», дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сен унга тегдингми?», дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сен унга жимў қилдингми?», дедилар. У: «Ҳа», деди. Бас, у зот уни ражм қилишга буюрдилар. У айтди: Шундай қилиб, у Ҳаррага олиб чиқилди. У ражм қилиниб, тошларнинг таъсирини сезгач, сабри чидамай қочиб югурди. Шунда Абдуллоҳ ибн Унайс уни учратди — у шерикларини (қувиб етишдан) ожиз қолдирган эди — ва унга туя оёғининг суягини олиб отди-да, уни ўлдирди. У айтди: Сўнг у Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, буни у зотга зикр қилди. Шунда у зот: «Уни қўйиб юбормадингизми?! Балки у тавба қилиб, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилган бўлар эди», дедилар. Ҳишом айтди: Менга Язид ибн Нуъайм ибн Ҳаззол отасидан айтиб бердики, Расулуллоҳ ﷺ...