حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ أَنَّ ابْنَ زُغْبٍ الْإِيَادِيَّ حَدَّثَهُ قَالَنَزَلَ عَلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَوَالَةَ الْأَزْدِيُّ فَقَالَ لِي وَإِنَّهُ لَنَازِلٌ عَلَيَّ فِي بَيْتِي بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَوْلَ الْمَدِينَةِ عَلَى أَقْدَامِنَا لِنَغْنَمَ فَرَجَعْنَا وَلَمْ نَغْنَمْ شَيْئًا وَعَرَفَ الْجَهْدَ فِي وُجُوهِنَا فَقَامَ فِينَا فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَكِلْهُمْ إِلَيَّ فَأَضْعُفَ وَلَا تَكِلْهُمْ إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَيَعْجِزُوا عَنْهَا وَلَا تَكِلْهُمْ إِلَى النَّاسِ فَيَسْتَأْثِرُوا عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ لَيُفْتَحَنَّ لَكُمْ الشَّامُ وَالرُّومُ وَفَارِسُ أَوْ الرُّومُ وَفَارِسُ حَتَّى يَكُونَ لِأَحَدِكُمْ مِنْ الْإِبِلِ كَذَا وَكَذَا وَمِنْ الْبَقَرِ كَذَا وَكَذَا وَمِنْ الْغَنَمِ حَتَّى يُعْطَى أَحَدُهُمْ مِائَةَ دِينَارٍ فَيَسْخَطَهَا ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِي أَوْ هَامَتِي فَقَالَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ إِذَا رَأَيْتَ الْخِلَافَةَ قَدْ نَزَلَتْ الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ فَقَدْ دَنَتْ الزَّلَازِلُ وَالْبَلَايَا وَالْأُمُورُ الْعِظَامُ وَالسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ إِلَى النَّاسِ مِنْ يَدَيَّ هَذِهِ مِنْ رَأْسِكَ
Ibn Zugʻb al-Iyodiy aytdi: Mening huzurimga Abdulloh ibn Havola al-Azdiy (roziyallohu anhu) tushdi va uyimda mehmon boʻlib turib menga shunday dedi: Rasululloh ﷺ bizni oʻlja olishimiz uchun Madina atrofiga piyoda joʻnatdilar. Biz hech narsa oʻlja qilmasdan qaytdik. U zot chehralarimizdan charchoqni bildilar va oramizda turib: «Allohim! Ularni menga topshirma, (chunki) men ojiz boʻlib qolaman; ularni oʻzlariga ham topshirma, (chunki) ular bunga qodir boʻlmaydilar; ularni odamlarga ham topshirma, (chunki) ular oʻzlarini ulardan ustun qoʻyadilar», dedilar. Soʻng: «Sizlarga Shom, Rum va Fors — yoki: Rum va Fors — albatta fath qilib beriladi, hatto biringizga tuyalardan shuncha-shuncha, sigirlardan shuncha-shuncha, qoʻylardan (shuncha) boʻladi; hatto biriga yuz dinor berilsa, undan gʻazablanadi», dedilar. Soʻng qoʻllarini boshimga — yoki: tepamga — qoʻyib: «Ey Ibn Havola! Xalifalik muqaddas yerga tushganini koʻrsang, zilzilalar, balolar va ulkan ishlar yaqinlashibdi. Oʻsha kuni qiyomat odamlarga mana shu qoʻlim boshingga (yaqin) boʻlganidan ham yaqinroqdir», dedilar.Ибн Зуғб ал-Иёдий айтди: Менинг ҳузуримга Абдуллоҳ ибн Ҳавола ал-Аздий (розияллоҳу анҳу) тушди ва уйимда меҳмон бўлиб туриб менга шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ бизни ўлжа олишимиз учун Мадина атрофига пиёда жўнатдилар. Биз ҳеч нарса ўлжа қилмасдан қайтдик. У зот чеҳраларимиздан чарчоқни билдилар ва орамизда туриб: «Аллоҳим! Уларни менга топширма, (чунки) мен ожиз бўлиб қоламан; уларни ўзларига ҳам топширма, (чунки) улар бунга қодир бўлмайдилар; уларни одамларга ҳам топширма, (чунки) улар ўзларини улардан устун қўядилар», дедилар. Сўнг: «Сизларга Шом, Рум ва Форс — ёки: Рум ва Форс — албатта фатҳ қилиб берилади, ҳатто бирингизга туялардан шунча-шунча, сигирлардан шунча-шунча, қўйлардан (шунча) бўлади; ҳатто бирига юз динор берилса, ундан ғазабланади», дедилар. Сўнг қўлларини бошимга — ёки: тепамга — қўйиб: «Эй Ибн Ҳавола! Халифалик муқаддас ерга тушганини кўрсанг, зилзилалар, балолар ва улкан ишлар яқинлашибди. Ўша куни қиёмат одамларга мана шу қўлим бошингга (яқин) бўлганидан ҳам яқинроқдир», дедилар.