Ibn Zugʻb al-Iyodiy aytdi: Abdulloh ibn Havola al-Azdiy (roziyallohu anhu) mening huzurimga tushdi va menga shunday dedi: Rasululloh ﷺ bizni oʻlja olishimiz uchun piyoda yoʻlga joʻnatdilar. Biz hech narsa oʻlja olmasdan qaytdik. (U zot) chehralarimizdan charchoqni bildilar va oramizda turib: «Allohim! Ularni menga topshirma, (chunki) men ulardan ojiz boʻlib qolaman; ularni oʻzlariga ham topshirma, (chunki) ular bunga qodir boʻlmaydilar; ularni odamlarga ham topshirma, (chunki) ular oʻzlarini ulardan ustun qoʻyadilar», dedilar. Soʻng qoʻllarini boshimga — yoki: tepamga, dedilar — qoʻyib: «Ey Ibn Havola! Xalifalik muqaddas yerga tushganini koʻrsang, zilzilalar, fitnalar va ulkan ishlar yaqinlashibdi. Oʻsha kun qiyomat odamlarga mana shu qoʻlim boshingga (yaqin) boʻlganidan ham yaqinroqdir», dedilar. Abu Dovud aytdi: Abdulloh ibn Havola himslik edi.Ибн Зуғб ал-Иёдий айтди: Абдуллоҳ ибн Ҳавола ал-Аздий (розияллоҳу анҳу) менинг ҳузуримга тушди ва менга шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ бизни ўлжа олишимиз учун пиёда йўлга жўнатдилар. Биз ҳеч нарса ўлжа олмасдан қайтдик. (У зот) чеҳраларимиздан чарчоқни билдилар ва орамизда туриб: «Аллоҳим! Уларни менга топширма, (чунки) мен улардан ожиз бўлиб қоламан; уларни ўзларига ҳам топширма, (чунки) улар бунга қодир бўлмайдилар; уларни одамларга ҳам топширма, (чунки) улар ўзларини улардан устун қўядилар», дедилар. Сўнг қўлларини бошимга — ёки: тепамга, дедилар — қўйиб: «Эй Ибн Ҳавола! Халифалик муқаддас ерга тушганини кўрсанг, зилзилалар, фитналар ва улкан ишлар яқинлашибди. Ўша кун қиёмат одамларга мана шу қўлим бошингга (яқин) бўлганидан ҳам яқинроқдир», дедилар. Абу Довуд айтди: Абдуллоҳ ибн Ҳавола ҳимслик эди.