حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ بَيَانِ بْنِ بِشْرٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي شَهْمٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رَجُلًا بَطَّالًا قَالَ فَمَرَّتْ بِي جَارِيَةٌ فِي بَعْضِ طُرُقِ الْمَدِينَةِ إِذْ هَوَيْتُ إِلَى كَشْحِهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَايِعُونَهُ فَأَتَيْتُهُ فَبَسَطْتُ يَدِي لِأُبَايِعَهُ فَقَبَضَ يَدَهُ وَقَالَ أَحْسِبُكَ صَاحِبُ الْجُبَيْذَةِ يَعْنِي أَمَا إِنَّكَ صَاحِبُ الْجُبَيْذَةِ أَمْسِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْنِي فَوَاللَّهِ لَا أَعُودُ أَبَدًا قَالَ فَنَعَمْ إِذًا
Abu Shahm (roziyallohu anhu) aytdi: Men bekorchi kishi edim. Madina koʻchalarining birida yonimdan bir joriya oʻtganida, uning beliga qoʻl choʻzdim. Ertasi kuni odamlar Rasululloh ﷺ ga bayʼat berish uchun keldilar; men ham keldim va bayʼat berish uchun qoʻlimni choʻzdim. U zot qoʻllarini tortib olib: «Sen kecha tortqilagan kishi boʻlsang kerak», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, mendan bayʼat oling, vallohi, boshqa hech qachon qaytmayman», dedim. U zot: «Unday boʻlsa, mayli», dedilar.Абу Шаҳм (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен бекорчи киши эдим. Мадина кўчаларининг бирида ёнимдан бир жория ўтганида, унинг белига қўл чўздим. Эртаси куни одамлар Расулуллоҳ ﷺ га байъат бериш учун келдилар; мен ҳам келдим ва байъат бериш учун қўлимни чўздим. У зот қўлларини тортиб олиб: «Сен кеча тортқилаган киши бўлсанг керак», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мендан байъат олинг, валлоҳи, бошқа ҳеч қачон қайтмайман», дедим. У зот: «Ундай бўлса, майли», дедилар.