حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا مُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهكَانَ بِخُرَاسَانَ فَعَادَ أَخًا لَهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَوَجَدَهُ بِالْمَوْتِ وَإِذَا هُوَ يَعْرَقُ جَبِينُهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَوْتُ الْمُؤْمِنِ بِعَرَقِ الْجَبِينِ
Ibn Burayda otasidan rivoyat qiladi: U Xurosonda edi; kasal boʻlgan bir birodarini yoʻqlab bordi va uni oʻlim holatida, peshonasi terlagan holda topdi. Shunda u: «Allohu akbar! Men Rasululloh ﷺning: ‹Moʼminning oʻlimi peshona teri bilandir›, deganlarini eshitganman», dedi.Ибн Бурайда отасидан ривоят қилади: У Хуросонда эди; касал бўлган бир биродарини йўқлаб борди ва уни ўлим ҳолатида, пешонаси терлаган ҳолда топди. Шунда у: «Аллоҳу акбар! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Мўминнинг ўлими пешона тери биландир›, деганларини эшитганман», деди.