حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ أَبِي جَنَابٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا غَزْوَةَ الْفَتْحِ فَخَرَجَ يَمْشِي إِلَى الْقُبُورِ حَتَّى إِذَا أَتَى إِلَى أَدْنَاهَا جَلَسَ إِلَيْهِ كَأَنَّهُ يُكَلِّمُ إِنْسَانًا جَالِسًا يَبْكِي قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَأْذَنَ لِي فِي زِيَارَةِ قَبْرِ أُمِّ مُحَمَّدٍ فَأَذِنَ لِي فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَأْذَنَ لِي فَأَسْتَغْفِرُ لَهَا فَأَبَى إِنِّي كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ ثَلَاثَةِ أَشْيَاءَ عَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ أَنْ تُمْسِكُوا بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فَكُلُوا مَا بَدَا لَكُمْ وَعَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ فَمَنْ شَاءَ فَلْيَزُرْ فَقَدْ أُذِنَ لِي فِي زِيَارَةِ قَبْرِ أُمِّ مُحَمَّدٍ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَدَعْ وَعَنْ الظُّرُوفِ تَشْرَبُونَ فِيهَا الدُّبَّاءَ وَالْحَنْتَمَ وَالْمُزَفَّتَ وَأَمَرْتُكُمْ بِظُرُوفٍ وَإِنَّ الْوِعَاءَ لَا يُحِلُّ شَيْئًا وَلَا يُحَرِّمُهُ فَاجْتَنِبُوا كُلَّ مُسْكِرٍ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fath gʻazotini qildilar, soʻng piyoda qabrlar tomon chiqdilar. Ularning eng yaqiniga yetganlarida, oʻtirgan bir insonga gapirayotgandek unga yaqin oʻtirdilar va yigʻladilar. Shunda Umar ibn al-Xattob u zotning oldilariga kelib: «Alloh meni Sizga fido qilsin, Sizni nima yigʻlatdi?» dedi. U zot: «Robbim azza va jalladan Muhammadning onasining qabrini ziyorat qilishga izn berishini soʻradim, U menga izn berdi. Soʻng unga istigʻfor aytishimga izn berishini soʻradim, U (bunga) izn bermadi», dedilar. (Soʻng dedilar:) «Men sizlarni uch narsadan qaytargan edim: qurbonlik goʻshtlarini uch kundan keyin saqlashdan — endi oʻzingizga maʼqul boʻlganicha yenglar; qabrlarni ziyorat qilishdan — kim xohlasa ziyorat qilsin, chunki menga Muhammadning onasining qabrini ziyorat qilishga izn berildi, kim xohlasa tark etsin; va ichida ichadigan idishlaringizdan — dubbo, hantam va muzaffatdan; men sizlarga (boshqa) idishlarni buyurgan edim. Albatta, idish hech narsani halol ham, harom ham qilmaydi. Bas, har bir mast qiluvchi narsadan saqlaninglar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ ғазотини қилдилар, сўнг пиёда қабрлар томон чиқдилар. Уларнинг энг яқинига етганларида, ўтирган бир инсонга гапираётгандек унга яқин ўтирдилар ва йиғладилар. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб у зотнинг олдиларига келиб: «Аллоҳ мени Сизга фидо қилсин, Сизни нима йиғлатди?» деди. У зот: «Роббим азза ва жалладан Муҳаммаднинг онасининг қабрини зиёрат қилишга изн беришини сўрадим, У менга изн берди. Сўнг унга истиғфор айтишимга изн беришини сўрадим, У (бунга) изн бермади», дедилар. (Сўнг дедилар:) «Мен сизларни уч нарсадан қайтарган эдим: қурбонлик гўштларини уч кундан кейин сақлашдан — энди ўзингизга маъқул бўлганича енглар; қабрларни зиёрат қилишдан — ким хоҳласа зиёрат қилсин, чунки менга Муҳаммаднинг онасининг қабрини зиёрат қилишга изн берилди, ким хоҳласа тарк этсин; ва ичида ичадиган идишларингиздан — дуббо, ҳантам ва музаффатдан; мен сизларга (бошқа) идишларни буюрган эдим. Албатта, идиш ҳеч нарсани ҳалол ҳам, ҳаром ҳам қилмайди. Бас, ҳар бир маст қилувчи нарсадан сақланинглар.