حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَعَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا بِهِ جُرْحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوا لَهُ طَبِيبَ بَنِي فُلَانٍ قَالَ فَدَعَوْهُ فَجَاءَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَيُغْنِي الدَّوَاءُ شَيْئًا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَهَلْ أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ دَاءٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا جَعَلَ لَهُ شِفَاءً
Ansorlardan bir kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ jarohati bor bir kishini borib koʻrdilar va: «Unga falon oʻgʻillarining tabibini chaqiringlar», dedilar. (Roviy) aytdi: Uni chaqirishdi, u ham keldi. Shunda ular: «Ey Allohning Rasuli, dori biror narsaga asqotadimi?» deyishdi. U zot: «Subhanalloh! Alloh yerga biror dardni tushirmadiki, unga shifo ham qilmagan boʻlsa», dedilar.Ансорлардан бир киши (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жароҳати бор бир кишини бориб кўрдилар ва: «Унга фалон ўғилларининг табибини чақиринглар», дедилар. (Ровий) айтди: Уни чақиришди, у ҳам келди. Шунда улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, дори бирор нарсага асқотадими?» дейишди. У зот: «Субҳаналлоҳ! Аллоҳ ерга бирор дардни туширмадики, унга шифо ҳам қилмаган бўлса», дедилар.