حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَمَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yotoqlariga kelganlarida: «Allohim, Sening isming bilan oʻlaman va tirilaman», der edilar. Uygʻonganlarida esa: «Bizni oʻldirganidan soʻng qayta tiriltirgan Allohga hamdlar boʻlsin, qaytish ham Uning Oʻzigadir», der edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ётоқларига келганларида: «Аллоҳим, Сенинг исминг билан ўламан ва тириламан», дер эдилар. Уйғонганларида эса: «Бизни ўлдирганидан сўнг қайта тирилтирган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин, қайтиш ҳам Унинг Ўзигадир», дер эдилар.