حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يُصَلِّي وَفِي ظَهْرِ قَدَمِهِ لُمْعَةٌ قَدْرُ الدِّرْهَمِ لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعِيدَ الْوُضُوءَ
Nabiy ﷺning baʼzi sahobalaridan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqiyotgan bir kishini koʻrdilar — uning oyogʻi ustida dirham miqdoricha, suv tegmagan bir joy quruq qolgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga tahoratni qaytarishni buyurdilar.Набий ﷺнинг баъзи саҳобаларидан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиётган бир кишини кўрдилар — унинг оёғи устида дирҳам миқдорича, сув тегмаган бир жой қуруқ қолган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга таҳоратни қайтаришни буюрдилар.