حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَسْأَلُ رَجُلٌ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عَدْلُهَا إِلَّا سَأَلَ إِلْحَافًا

Banu Asaddan boʻlgan bir kishi Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Bir kishi oʻzida bir uqiya yoki uning barobari boʻla turib (odamlardan) soʻrasa, u faqat yalinib-yolvorib soʻragan boʻladi», dedilar.Бану Асаддан бўлган бир киши Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Бир киши ўзида бир уқия ёки унинг баробари бўла туриб (одамлардан) сўраса, у фақат ялиниб-ёлвориб сўраган бўлади», дедилар.