حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى الْقَارِئُ أَبُو عُمَرَ حَدَّثَنِي السَّدِيُّ عَنْ رِفَاعَةَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى الْمُخْتَارِ قَالَ فَأَلْقَى لِي وِسَادَةً وَقَالَ لَوْلَا أَنَّ أَخِي جِبْرِيلَ قَامَ عَنْ هَذِهِ لَأَلْقَيْتُهَا لَكَ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنِي بِهِ أَخِي عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا مُؤْمَنٍ أَمَّنَ مُؤْمِنًا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَأَنَا مِنْ الْقَاتِلِ بَرِيءٌ
Rifoʼa al-Qitboniy aytdi: Men Muxtorning huzuriga kirdim. U menga bir yostiq tashlab: «Agar birodarim Jibril shundan turmaganida, uni senga tashlagan boʻlardim», dedi. Men uning boʻynini urmoqchi boʻldim, biroq birodarim Amr ibn al-Hamiq menga soʻzlab bergan bir hadis esimga tushdi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir mumin bir muminga qoni haqida omonlik berib, soʻng uni oʻldirsa, men oʻsha qotildan voz kechuvchiman», dedilar.Рифўа ал-Қитбоний айтди: Мен Мухторнинг ҳузурига кирдим. У менга бир ёстиқ ташлаб: «Агар биродарим Жибрил шундан турмаганида, уни сенга ташлаган бўлардим», деди. Мен унинг бўйнини урмоқчи бўлдим, бироқ биродарим Амр ибн ал-Ҳамиқ менга сўзлаб берган бир ҳадис эсимга тушди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир мумин бир муминга қони ҳақида омонлик бериб, сўнг уни ўлдирса, мен ўша қотилдан воз кечувчиман», дедилар.