حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَنَازَعَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَهِيَ حَامِلٌ فَقُلْتُ تُزَوَّجُ إِذَا وَضَعَتْ فَقَالَتْ أُمُّ الطُّفَيْلِ أُمُّ وَلَدِي لِعُمَرَ وَلِي قَدْ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَيْعَةَ الْأَسْلَمِيَّةَ أَنْ تَنْكِحَ إِذَا وَضَعَتْ
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) aytadi: Umar ibn al-Xattob bilan eri vafot etgan homilador ayol haqida bahslashdim. Men: «U tugʻsa, turmushga chiqadi», dedim. Shunda Ummu Tufayl — mening farzandimning onasi — Umarga ham, menga ham: «Rasululloh ﷺ Subayʼa al-Aslamiyaga tugʻqanidan keyin turmushga chiqishni buyurgan edilar», dedi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) айтади: Умар ибн ал-Хаттоб билан эри вафот этган ҳомиладор аёл ҳақида баҳслашдим. Мен: «У туғса, турмушга чиқади», дедим. Шунда Умму Туфайл — менинг фарзандимнинг онаси — Умарга ҳам, менга ҳам: «Расулуллоҳ ﷺ Субайъа ал-Асламияга туғқанидан кейин турмушга чиқишни буюрган эдилар», деди.