حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْعَيْزَارِ بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أُمِّ الْحُصَيْنِ الْأَحْمَسِيَّةِ قَالَتْسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ وَعَلَيْهِ بُرْدَةٌ قَدْ الْتَفَعَ بِهَا وَهُوَ يَقُولُ اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنْ أُمِّرَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِيٌّ مَا أَقَامَ فِيكُمْ كِتَابَ اللَّهِ
Ummu Husayn al-Ahmasiya (roziyallohu anho) aytdi: Men Nabiy ﷺni Arafotda turgan holatlarida eshitdim, u zotning ustlarida burd boʻlib, uni oʻrab olgan edilar va shunday der edilar: «Eshitinglar va itoat qilinglar. Ustingizga habashiy bir qul amir qilinsa ham, u sizlarning orangizda Allohning Kitobini barpo qilib turar ekan (unga itoat qilinglar)».Умму Ҳусайн ал-Аҳмасия (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Набий ﷺни Арафотда турган ҳолатларида эшитдим, у зотнинг устларида бурд бўлиб, уни ўраб олган эдилар ва шундай дер эдилар: «Эшитинглар ва итоат қилинглар. Устингизга ҳабаший бир қул амир қилинса ҳам, у сизларнинг орангизда Аллоҳнинг Китобини барпо қилиб турар экан (унга итоат қилинглар)».