حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهْوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ". فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Mahmud ibn Rabiʼ al-Ansoriy (Itbon ibn Molik haqida) rivoyat qiladi: Itbon ibn Molik oʻz qavmiga imomlik qilar va koʻr kishi edi; u Rasululloh ﷺ ga: «Yo Rasululloh, baʼzan qorongʻi boʻladi, sel (vodiyda) oqadi, men esa koʻr kishiman; shuning uchun uyimda bir joyda namoz oʻqib bersangiz, men uni joynamoz qilsam», — dedi. Bas, Rasululloh ﷺ uning uyiga borib: «Qayerda namoz oʻqishimni xohlaysan?» — dedilar. Itbon uyidagi bir joyni koʻrsatdi va Rasululloh ﷺ oʻsha yerda namoz oʻqidilar.