حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما قَالَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى، قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلُ شَيْئًا فِي مَقَامِكَ، ثُمَّ رَأَيْنَاكَ تَكَعْكَعْتَ. قَالَ " إِنِّي أُرِيتُ الْجَنَّةَ، فَتَنَاوَلْتُ مِنْهَا عُنْقُودًا، وَلَوْ أَخَذْتُهُ لأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا ".
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hayotliklarida bir kuni quyosh tutildi. U zot (quyosh) tutilishi namozini oʻqidilar. Sahobalari: «Yo Rasululloh, biz sizni joyingizda turgan holda biror narsa olmoqchi boʻlgandek va soʻng orqaga chekinayotgandek koʻrdik», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Menga jannat koʻrsatildi va men undan bir shingil mevani olmoqchi boʻldim. Agar uni olganimda, dunyo turguncha sizlar undan yer edinglar», — dedilar.