حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ سَعْدٌ كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ لاَ أَخْرِمُ عَنْهَا، أَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ.
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Saʼd: «Men ular bilan Rasululloh ﷺ ning namoziga oʻxshash namoz (peshin va asr namozini) oʻqir, undan hech narsani kamaytirmas edim. Men birinchi ikki rakatni choʻzar, soʻnggi ikki rakatni qisqartirar edim», — dedi. Umar Saʼdga: «Biz sen haqda shunday (yaxshi) oʻylar edik», — dedi.