حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً عِنْدَ الْمَقَامِ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ وَإِذَا قَامَ وَإِذَا وَضَعَ، فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَوَلَيْسَ تِلْكَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ أُمَّ لَكَ.
Ikrima (Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men bir kishini Maqomi Ibrohimda (Kaʼba yonidagi Ibrohim alayhissalom turgan joyda) namoz oʻqiyotgan holda koʻrdim; u har rukuʼ, (tik) turish, (yana) turish va oʻtirishda takbir aytar edi. Men Ibn Abbosdan (bu namoz haqida) soʻradim. U meni koyib: «Bu Paygʻambar ﷺ ning namozi emasmi?» — dedi.