حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، رَأَى رَجُلاً لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مَا صَلَّيْتَ ـ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ـ وَلَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ سُنَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم.
Abu Voil (Huzayfadan) rivoyat qiladi: Huzayfa dedi: «Men rukuʼ va sajdani toʻkis bajarmayotgan bir kishini koʻrdim. U namozni tugatgach, men unga namoz oʻqimagan deb aytdim». Menimcha, Huzayfa (oʻsha kishiga): «Agar (shu holda) oʻlsang, Paygʻambar Muhammad ﷺ ning sunnatidan boshqa (sunnat)da oʻlar eding», — deb qoʻshdi.