حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ فَقَامَ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهْوَ جَالِسٌ.
Abdulloh ibn Molik ibn Buhayna (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga peshin namoziga imomlik qildilar va (ikkinchi rakatning sajdalaridan keyin) turib ketdilar — holbuki (tashahhud uchun) oʻtirishlari kerak edi. Bas, namoz oxirida u zot oʻtirgan holda ikki sajda (sahv sajdasi) qildilar.