حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ بَيْنَمَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَحْتَبِسُونَ عَنِ الصَّلاَةِ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا هُوَ إِلاَّ سَمِعْتُ النِّدَاءَ تَوَضَّأْتُ. فَقَالَ أَلَمْ تَسْمَعُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا رَاحَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar (ibn al-Xattob) juma kuni xutba qilayotgan paytda, bir kishi (masjidga) kirdi. Umar undan: «Seni namozdan nima ushlab qoldi?» — dedi. U kishi: «Faqat shuki, men azonni eshitgach, (namozga) tahorat qildim», — dedi. Shunda Umar: «Sen Paygʻambar ﷺ ning: ‹Biringiz juma namoziga chiqadigan boʻlsa, gusl qilsin› — deganlarini eshitmadingmi?» — dedi.