حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَقْبَلَتْ عِيرٌ تَحْمِلُ طَعَامًا، فَالْتَفَتُوا إِلَيْهَا حَتَّى مَا بَقِيَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ
﴿ وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا ﴾Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan (juma xutbasi va namozini) oʻqiyotgan paytimizda, taom ortilgan baʼzi tuyalar (Shomdan) keldi. Odamlar diqqatini oʻsha tuyalarga burdi (va masjiddan chiqib ketdi) va Paygʻambar ﷺ bilan faqat oʻn ikki kishi qoldi. Shunda mana bu oyat nozil boʻldi: «(Ular) biror savdoni yoki oʻyin-kulgini koʻrganlarida, unga qarab tarqab ketdilar va seni tik turgan holda (tashlab) qoldirdilar» (Juma, 11).