حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، فَكَبَّرَ وَكَبَّرُوا مَعَهُ، وَرَكَعَ وَرَكَعَ نَاسٌ مِنْهُمْ، ثُمَّ سَجَدَ وَسَجَدُوا مَعَهُ، ثُمَّ قَامَ لِلثَّانِيَةِ فَقَامَ الَّذِينَ سَجَدُوا وَحَرَسُوا إِخْوَانَهُمْ، وَأَتَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا مَعَهُ، وَالنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي صَلاَةٍ، وَلَكِنْ يَحْرُسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ xavf namoziga imomlik qildilar va odamlar u zot orqasida turdi. U zot takbir (Allohu akbar) aytdi va odamlar ham shunday aytdi. U zot rukuʼ qildi va ulardan baʼzilari rukuʼ qildi. Soʻng u zot sajda qildi va ular ham sajda qildi. Soʻng u zot ikkinchi rakatga turdi va birinchi rakatni oʻqigan (guruh) ketib, (din) qardoshlarini qoʻriqladi. Ikkinchi guruh u zotga qoʻshildi va u zot bilan rukuʼ hamda sajda qildi. Barcha odamlar namozda edi, lekin ular namoz paytida bir-birini qoʻriqladi.