حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا لَمْ تَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةَ اللَّيْلِ قَاعِدًا قَطُّ حَتَّى أَسَنَّ، فَكَانَ يَقْرَأُ قَاعِدًا حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ، فَقَرَأَ نَحْوًا مِنْ ثَلاَثِينَ آيَةً أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً، ثُمَّ رَكَعَ.
Oisha (moʻminlarning onasi) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni tungi namozni oʻtirgan holda oʻqiyotgan holda — faqat keksaygan (paytlari) mustasno — hech koʻrmagan edim; oʻsha paytda u zot oʻtirgan holda oʻqir va rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida, turib, oʻttiz yoki qirq oyat oʻqir (tik turib), soʻng rukuʼ qilar edilar.