حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ ـ رضى الله عنه ـ تَسَحَّرَا، فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ سَحُورِهِمَا قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الصَّلاَةِ فَصَلَّى. قُلْنَا لأَنَسٍ كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا مِنْ سَحُورِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلاَةِ قَالَ كَقَدْرِ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً.
Qatoda (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas ibn Molik dedi: «Paygʻambar ﷺ va Zayd ibn Sobit birga saharlik qildi. Ular (saharlikni) tugatgach, Paygʻambar ﷺ (bomdod) namoziga turib, uni oʻqidilar». Biz Anasdan: «Ularning saharlikni tugatishi bilan bomdod namozining boshlanishi orasidagi (vaqt) qancha edi?» — deb soʻradik. Anas: «U kishi (Qurʼondan) ellik oyat oʻqib ulguradigan (vaqt) qadar edi», — dedi.