حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ،. وَحَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ كَيْفَ صَلاَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ يَنَامُ أَوَّلَهُ وَيَقُومُ آخِرَهُ، فَيُصَلِّي ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى فِرَاشِهِ، فَإِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ وَثَبَ، فَإِنْ كَانَ بِهِ حَاجَةٌ اغْتَسَلَ، وَإِلاَّ تَوَضَّأَ وَخَرَجَ.
Asvad (Oishadan) rivoyat qiladi: Men Oishadan: «Paygʻambar ﷺ ning tungi namozi qanday (boʻlar) edi?» — deb soʻradim. U: «U zot kechaning boshida erta uxlar, soʻnggi qismida turib namoz oʻqir, soʻng oʻz toʻshagiga qaytar edilar. Muazzin azon aytganda, u zot turar edilar. Agar gusl(ga ehtiyoj)lari boʻlsa, gusl qilar, aks holda tahorat qilib, soʻng (namozga) chiqar edilar», — dedi.