حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَةِ اللَّيْلِ جَالِسًا، حَتَّى إِذَا كَبِرَ قَرَأَ جَالِسًا، فَإِذَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنَ السُّورَةِ ثَلاَثُونَ أَوْ أَرْبَعُونَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَهُنَّ ثُمَّ رَكَعَ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ni tungi namozda oʻtirgan holda (Qurʼon) oʻqiyotgan holda — faqat keksaygan paytlari mustasno — koʻrmagan edim; oʻsha paytda u zot oʻtirgan holda oʻqir va suradan oʻttiz yoki qirq oyat qolganda, turib, ularni (tik turib) oʻqir, soʻng rukuʼ qilar edilar.